“In elk vluchtig visioen zie ik werelden”, dichtte Konstantin Balmont. Sergei Prokofiev ontleende er de titel aan van zijn Visions fugitives: twintig miniaturen en evenzoveel werelden op zich. György Ligeti portretteerde zichzelf zelfverzekerd in Monument – Selbstportrait – Bewegung: zijn meesterwerk voor twee piano’s, gespeeld door Ellen Corver en Antonii Baryshevskyi.

Een afvaardiging van de Davidsbündler Music Academy – docerende musici en toptalenten – speelt het sextet uit Capriccio. In Schönbergs Verklärte Nacht lopen twee geliefden door een maanverlicht bos. Zij bekent dat ze een kind verwacht van een ander. Hij vergeeft haar. “Zie, hoe helder het heelal schittert!” roept hij uit in het gedicht dat het werk inspireerde.

Tot slot klinkt De Staat van Louis Andriessen. Plato zag de ideale staat als afspiegeling van de hemelse orde en vreesde dat muziek die staat zou kunnen ondermijnen. “Was het maar waar”, verzuchtte Andriessen. In de versie voor twee piano’s hoor je messcherp de oerkracht van dit Nederlandse meesterwerk.

Programma

Sergei Prokofiev - Visions fugitives, opus 22 (1915–1917) — twintig miniaturen voor piano
György Ligeti - Monument – Selbstportrait – Bewegung (1976) — drie stukken voor twee piano’s
Richard Strauss - Sextet uit Capriccio, opus 85 (1940–1941) — voor strijksextet
Arnold Schönberg - Verklärte Nacht, opus 4 (1899) — voor strijksextet
Louis Andriessen - De Staat (1972–1976) — versie voor twee piano’s van Cees van Zeeland

Uitvoerenden

Daniel Rowland (viool)
Yuval Gotlibovich (altviool)
Maja Bogdanović (cello)
Nicholas Schwartz (contrabas)
Toptalenten van de Davidsbündler Academy (viool, altviool, cello)
Rik Kuppen (piano)
Antonii Baryshevskyi (piano)
Ellen Corver (piano)
Gerard Bouwhuis (piano)