Dit kwieke octet uit Den Haag heeft niet alleen harp, klarinet, gitaar en slagwerk in de bezetting, maar vult dit akoestisch instrumentarium regelmatig aan met synthesizers, speciaal ontworpen elektromechanische instrumenten en klanksculpturen – waarvan je er vanavond een aantal te zien en horen krijgt.

Hun debuut bij De Link staat in het teken van Cybernetic Resonances, een programma met stukken die de wisselwerking tussen muziek en machines onderzoeken. Chopiniana, voor cello solo, elektronica en sampler, is een eerbetoon aan een van de favoriete componisten van Julian Maple-Oliveira; je raadde het al, dat is Frédéric Chopin. Het werk verkent de wisselwerking tussen muziekgeschiedenis en technologie en brengt Chopins muzikale wereld in dialoog met hedendaagse elektronische klanken en digitale sampling. Vanuit zijn eigen compositorische idioom geeft Maple-Oliveira een nieuwe interpretatie aan fragmenten uit Chopins oeuvre, waarbij de cello de hoofdrol vervult. Piyawat Louilarpprasert vervolgt het programma met Futuristic Octopus, een performance-installatie waarin acht uitvoerders tentakelachtige instrumenten bespelen die worden aangedreven door lucht en beweging. Het werk is speels en theatraal en doet de grens tussen mens en machine vervagen.

Van Harald Jordal klinkt Death Strokes, Next Notes, een werk voor klarinet, slagwerk, elektronica en stappenmotoren. Geïnspireerd door een songtekst van de Amerikaanse rapper billy woods reflecteert het werk op de rol van de kunstenaar in onzekere tijden. Het suggereert dat de dichter vragen over zingeving niet beantwoordt door uitleg te geven, maar door het leven zelf te observeren en in beeld te brengen.

In Cybernetic Resonances, waaraan dit programma haar titel ontleent, onderzoekt Dan Ehrlich hoe het menselijk lichaam digitaal kan worden bewerkt en uitgebreid. Met harp, vibrafoon, elektrische gitaar en synthesizers creëert hij een rijk klanklandschap waarin akoestische klanken worden getransformeerd door middel van sampling die met de adem wordt aangestuurd – een cyborg in muziek gevat!

Een tweede bijdrage van Julian Maple-Oliveira sluit het programma af. Geïnspireerd op het fictieve steampunkwezen Mecha-Cow combineert het werk vibrafoon, cello, piano en eigenzinnige synthesizers. Op geestige wijze reflecteert het op de vervanging van levende wezens door machines, volgens ingewijden gepland ergens halverwege komend decennium.