Stadslied Amsterdam: Clouds that veil
Yannis Kyriakides
Het stadslied 'Clouds that veil' gaat 15 juni op het stationsconcert op de dag van de Componist in première, uitgevoerd door Aurelie Lierman, Claudio Jacomucci en Sebastiaan Kemner. Dit stuk is een bewerking van het gedicht 'Mutability' (1885) door Percy Bysshe Shelley, en diende als inspiratie voor het grotere multimediaproject 'Mutability' dat later in de maand wordt opgevoerd op het Holland Festival.
"Voor dit stuk heb ik de tekst en muziek gecombineerd met veldopnamen gemaakt in Amsterdam gedurende verschillende nachten in mei. Deze opnamen zijn 60 keer versneld (waardoor uren veranderen in minuten). Uren van verschillende nachten met 7 verschillende resonante tonen worden geactiveerd op de in de partituur aangegeven punten," aldus Yannis
Mutability ["We are as clouds that veil the midnight moon"]
We are as clouds that veil the midnight moon; How restlessly they speed and gleam and quiver, Streaking the darkness radiantly! yet soonNight closes round, and they are lost for ever:— Or like forgotten lyres whose dissonant strings Give various response to each varying blast, To whose frail frame no second motion brings One mood or modulation like the last. We rest—a dream has power to poison sleep;We rise—one wandering thought pollutes the day; We feel, conceive or reason, laugh or weep, Embrace fond woe, or cast our cares away:— It is the same!—For, be it joy or sorrow,The path of its departure still is free;Man's yesterday may ne'er be like his morrow; Nought may endure but Mutability.
