Al eeuwenlang zoeken componisten naar vormen die het publiek in een trance kunnen brengen. De chaconne en de passacaglia, met hun herhalende baslijnen, creëren een hypnotische beweging. In de twintigste eeuw kreeg dat verlangen naar zelfvergetelheid een nieuw gezicht in de minimal music.Muziek speelt zich af in de tijd en speelt tegelijk mét tijd. Schuberts melodieën lijken de aardse klok even stil te zetten: ze tillen op, voeren mee en laten de luisteraar veranderd achter. In het langzame deel van zijn Oktet ontvouwt zich zo’n moment van verstilling. Daartegenover staat de voortstuwende energie van het Allegro vivace, waarin ritme en beweging een bijna fysieke kracht krijgen.Een vroege ervaring met Bibers Passacaglia maakte de kracht van flow tastbaar: wat eerst ongrijpbaar betoverde, werd door studie en verdieping eigen — tot het moment waarop de muziek zichzelf leek te spelen. Ook Purcell benut de passacaglia-techniek in Dido’s Lament, waar een dalende baslijn een onontkoombare emotionele onderstroom creëert.In What Remains van Joey Roukens bereikt het idee van flow een hedendaagse intensiteit. Pulserende patronen, post-minimalistische energie en langzaam versmeltende harmonieën bouwen op tot een manische voortstuwing, waarna het tweede deel verstilt in contemplatie en echo’s van oude polyfonie. Het werk, geschreven voor het Dudok Quartet, balanceert tussen herinnering en beweging, tussen wat overblijft en wat stroomt.Na de storm volgt bezinning. Massenets Méditation uit Thaïs klinkt als een moment van innerlijke reflectie: een ademhaling tussen verlangen en overgave.Flow is beweging en verstilling tegelijk: een muzikale stroom waarin tijd oplost en aandacht zich verdiept.

Programma

F. Schubert Oktet in F-groot - 1. Adagio / 2. Allegro vivace - trioH.I. von Biber Passacaglia voor viool soloH. Purcell When I am laid in earthJ. Roukens What RemainsJ. Massenet Méditation (Andante religioso)