Canto Ostinato
'Canto Ostinato' is het bekendste werk van Simeon ten Holt. Het is en aaneenschakeling van delen. De musici kiezen zelf hoe ze spelen en met welke dynamiek. In 'Canto Ostinato' versmelten de klanken en dat levert een fascinerend landschap op waarover Ten Holt zei: “Tijd wordt de ruimte waarin de muzikale objecten zweven”.
In 'Canto Ostinato' zijn alle pianopartijen met elkaar verweven. Piano 1 (Jacobus den Herder) speelt het hele stuk door de hoofdlijn in een melodisch motief van vijf noten. Piano II (Cathelijne Maat), speelt hetzelfde motief, maar in een andere volgorde. De laatste noot uit het motief van piano 2 is de eerste noot van het motief van piano 1, waardoor een hypnotiserend echo-effect ontstaat. Esther Scheerder en Emile Engel vormen met hun basispartijen de “ritmesectie” van het Simeonkwartet. Het ensemble legt zich sinds 1996 toe op de composities voor vier vleugels van de Nederlandse componist Simeon ten Holt. Tijdens diens leven hadden de pianisten regelmatig contact met Ten Holt over de uitvoering van zijn werken. Zijn kritieken leidden tot meer studie en diepgang om de muziek beter te kunnen begrijpen. Mark Hengeveld roept met sfeervolle verlichting een feeërieke sfeer op waardoor Canto eerder een beleving wordt dan een concert.
