De stalagmieten van het landsbestuur (Leve ADO)
Oh Oh Den Haag, stad aan de zee, over honderd jaar verdwenen Verzwolgen in de golven door de enige kracht die je kon verslaanOh Oh Den Haag, stad aan de zee, Die ooit zelf zee wasDie als eenslome zondvloed leegliep in de duinenis nu teruggenomen door hetzelfde water Stel dat honderd eeuwen laterHeel diep onder waterMen je terug zou vindenEn de ontdekker zegt: AtlantisHoe moet hij snappen wat hij zietHij ziet een stad die nooit echt stad werdde Pauperbuurtenhet Indische verleden en d’oude deftigheid, Een zootje,honderd dorpen bij elkaarOh Oh Den Haag, stad aan de zee, over honderd jaar verdwenenVerzwolgen in de golven door de enige kracht die je kon verslaanOh Oh Den Haag, stad aan de zee, Die ooit zelf zee wasDie als eenslome zondvloed leegliep in de duinenis nu teruggenomen door hetzelfde water Dat bij Scheveningen werd gestuit door koud betonDat monsterlijk bleef staanomdat nu eenmaal alles wentomdat je pas door lelijkheid het mooie zagEn omdat een HageneesNou eenmaal hieldVan wat het zijne wasEen onbegrijpelijk verknipt geheel Oh Oh Den Haag, stad aan de zeeWie je verzopen resten ook gaan vindenZullen ze ooit het ADO-stadion begrijpenOf de de stalagmieten van het landsbestuur?WelneeZe missen toch de mens in het geheel die er van alles hart wasZe horen geen marktkooplui schreeuwenZien geen ministersOndoordringbaar grijnzen op het BinnenhofZe zien niet de zachtheid en de liefdeNiet hoe je kunt beminnen wat je haatOh Oh Den Haag, stad aan de zee Hoe men je ook zal aantreffen Nooit zullen ze begrijpen De vele schakels in de ketenJe was de marktkoopman, politicusminister en de schoorsteenvegerde rechters van het hof de meiden in de rosse etalagesJe kon jezelf zijn dankzij allemaalEn daarom is die bloemenmanDie al zijn hele leven Op dezelfde plekZijn waar staat uit te schreeuwenOver honderd eeuwenHet geheim achter AtlantisHaal één schakel weg en alles breekt KapotVergruisdVerdronken
